Termin „dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej” pojawia się obecnie po raz pierwszy w planach działania wielu przedsiębiorstw – nie dlatego, że jest nowy, ale dlatego, że obowiązki operatorów były w praktyce często długo ignorowane lub błędnie rozumiane.
Rosnąca technologizacja procesów produkcyjnych i logistycznych, coraz wyższe wymagania ubezpieczycieli, audytorów i klientów, a także coraz większa integracja międzynarodowych łańcuchów dostaw sprawiają, że firmy zdają sobie sprawę z konieczności nadrobienia zaległości i poszukiwania solidnych podstaw działania.
Ramy prawne
Dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej stanowi wymóg dla operatorów w Niemczech i w UE i wynika zasadniczo z:
Rozporządzenie w sprawie substancji niebezpiecznych (GefStoffV) → Podstawa oceny ryzyka i dokumentacji
Rozporządzenie w sprawie bezpieczeństwa pracy (BetrSichV) → Wymagania dotyczące eksploatacji, przeglądów i konserwacji
Dyrektywa ATEX 1999/92/WE → Minimalne wymagania dotyczące poprawy ochrony pracowników przed wybuchem
Najważniejsze jest to, że: dokument ten nie jest dostarczany ani zatwierdzany centralnie, lecz jest tworzony i na bieżąco aktualizowany samodzielnie przez operatora.
Obowiązkowa treść kompletnego dokumentu
Dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej jest wiarygodny tylko wtedy, gdy odzwierciedla rzeczywiste warunki eksploatacyjne. Obejmuje on co najmniej:
Analiza potencjalnej atmosfery wybuchowej
Rodzaj substancji niebezpiecznej (gaz, opary, mgła, pył, mieszanina hybrydowa)
Częstotliwość i czas trwania występowania
Plan zagospodarowania przestrzennego
W przypadku gazów/oparów: strefa 0 / 1 / 2
W przypadku pyłu: strefa 20 / 21 / 22
Plan zagospodarowania przestrzennego
Przedstawienie na planie zagospodarowania terenu lub planie piętra
Bez planu nie da się przeprowadzić ani badania, ani audytu
Plan ten nie jest „dodatkiem”, lecz stanowi sedno dokumentu
Systematyczna ocena źródeł zapłonu
Gorące powierzchnie, iskry elektryczne, iskry powstające w wyniku tarcia mechanicznego i uderzeń, zjawiska elektrostatyczne, skutki wyładowań atmosferycznych itp.
Nie chodzi o wyeliminowanie źródeł zapłonu, ale o kontrolowane zarządzanie pozostałym ryzykiem.
Środki ochronne
Aspekty techniczne: odpowiednie urządzenia w wykonaniu Ex, hermetyzacja, uziemienie, monitorowanie temperatury i procesu, wentylacja, konstrukcja odporna na ciśnienie lub iskrobezpieczna
Organizacyjne: instrukcje obsługi, procedury uruchamiania, zakres obowiązków, szkolenia
Koncepcja kontroli i konserwacji
Na podstawie normy EN/IEC 60079-17
Częstotliwość kontroli betonu, zakres kontroli oraz wyznaczone osoby odpowiedzialne
Brak koncepcji testowania stwarza dodatkowe ryzyko awarii operacyjnych i problemów związanych z ubezpieczeniem
Praktyczne problemy, które wyjaśniają obecną potrzebę
Wiele firm zadaje sobie te same pytania:
Jak prawidłowo przeprowadzić ocenę ryzyka?
Jak sporządzić plan zagospodarowania przestrzennego zgodny z przepisami?
Jakie zagrożenia muszę udokumentować, nawet jeśli maszyna nie jest zasilana elektrycznie?
Jak opracować koncepcję testowania bez wewnętrznych konfliktów kompetencyjnych?
Jakie tłumaczenia są przydatne, jeśli dokument ma być wykorzystywany za granicą?
Z pytań wynika, że nie chodzi o kolejne modne hasła, ale o kunszt, strukturę i identyfikowalność.
Odpowiednie dokumenty i podstawy praktyczne
Poniższe źródła zawierają sprawdzone i uniwersalne wytyczne oraz przykładowe struktury:
Informacja DGUV nr 213-106 – Przykładowa struktura, listy kontrolne do wykorzystania w praktyce
TRBS 1112 (część 1 i 2) – Podstawy metodologiczne oceny ryzyka w zakresie ochrony przeciwwybuchowej
Wytyczne ZVEI dotyczące ochrony przeciwwybuchowej zgodnie z dyrektywą 1999/92/WE – Systematyczna analiza źródeł zapłonu i środków zapobiegawczych
Nie jest to materiał ogólnodostępny, ale niezbędny do realizacji projektu:
EN IEC 60079-10-1 / 10-2 – Klasyfikacja stref gazowych/pyłowych
EN IEC 60079-14 – Instalacja urządzeń elektrycznych
EN IEC 60079-17 – Badania i konserwacja
(Jakość dokumentu zależy od solidności jego podstaw technicznych i normatywnych.)
Podsumowanie
Dokument dotyczący ochrony przeciwwybuchowej nie jest standardowym formularzem, lecz dokumentem bezpieczeństwa dostosowanym do potrzeb danej firmy, który:
Ryzyko realistycznie ocenione,
Strefy jasno określone i przedstawione w formie graficznej,
w przystępny sposób opisuje środki ochronne oraz
zawiera szczegółowy plan kontroli i konserwacji wraz z podziałem obowiązków.
Rosnące zapotrzebowanie nie wynika z tego, że temat stał się bardziej skomplikowany, ale z faktu, że firmy coraz lepiej zdają sobie sprawę, iż niekompletna dokumentacja wiąże się z realnym ryzykiem – zarówno technicznym, jak i prawnym oraz organizacyjnym.